Wettelijk moet de wegbeheerder de plaatsingsvoorwaarden respecteren. Doet hij dit niet en ontstaat hierdoor misleiding kan je bij ongeval de wegbeheerder aansprakelijk stellen.
Maar ook de plaatsingsvoorwaarden blinken vaak uit in onduidelijkheid, of ontbreken gewoon.
Diegene die bij ongeval de vaststelling doet of de verzekering moet niet alleen rekening houden met de wegcode van 1975 maar ook met de plaatsingsvoorwaarden van 1976 om aan te tonen of er een oorzakelijk verband bestaat tussen het aanbrengen van de verkeerstekens en het ongeval.
Hoewel agenten maar al te vaak "Artikel 5" opschrijven, zijn er nog niet teveel die goed op de hoogte zijn van de plaatsingsvoorwaarden.
PVs daarover worden nauwelijks opgesteld - en is ook slecht voor de carrière
De weggebruiker zelf is meestal niet op de hoogte van de plaatsingsvoorwaarden, hij moet in principe alleen de wegcode kennen.
Daardoor ontloopt de wegbeheerder in vele gevallen zijn verantwoordelijkheid.
Of ontwijkt ze met juridische spitsvondigheden (cfr de burgemeester van Damme)
Met die fietspadenkwestie ben ik al jaren bezig maar blijkbaar wil de overheid niet begrijpen wat het probleem teweegbrengt.
Dringend eenduidigheid en uniformiteit gevraagd.
Organisaties als de Fietsersbond etc krijgen nu het deksel op de neus.
Ze beginnen daar nu hopelijk in te zien wat "voorrang op het fietspad" oplevert : nog meer levensgevaarlijke situaties voor fietsers ipv verhoogde veiligheid.
Dit probleem dient aangepakt aan de basis : door het weer opdoeken van Art 12.4bis , en een fietspad of trottoir niet mee de voorrang laten bepalen.
De voorrang is al lastig genoeg zonder daarmee rekening te moeten houden .
Met de wegcode zoals ze bestaat kan je nooit tot een consensus komen tussen duidelijke regels en een betere bescherming van de fietser.
Af en toe kan je ook publiek de frustratie van wegcode.be daarover lezen.
Er wordt al jaren geluld over "de nieuwe wegcode", maar er komt niks van in huis.
Fietspaden trek je best niet dwars over een voorrangsweg (tegenstrijdigheid) en zelfs ook niet over kruispunten met voorrang van rechts (één regel op een kruispunt is al ingewikkeld genoeg)
Dat was al jaren geen problemen aan het opleveren, en doet het nu eigenlijk ook niet, alleen vind de Vlaamse overheid plots van wel.
Door 12.4bis op te doeken verdwijnt meteen ook de tegenstrijdigheid.
Fietspaden aan één kant van de weg in twee richtingen zorgen alleen maar voor conflicten op de kruispunten. Fietspaden in twee richtingen kunnen, maar dan als afzonderlijk fietspad duidelijk gescheiden van de weg met een aparte voorrangsregeling (vb lichten of borden) op de plaatsen waar dit fietspad op de rijbaan komt.
Dat is de beste oplossing, stijl NL, maar daar hebben we dankzij de waanzinnige urbanisatie in B en vooral VL vaak geen ruimte voor.
Veilige fietsvoorzieningen aanleggen is meer dan wat wegmarkeringen aanbrengen of weer weghalen.
Ach, zo is het ongebruikte budget er sneller door.
Aan het wéghalen van fietspaden ...