Christophoros
Verkeersvragen en -discussies => Verkeersbeleid => Topic gestart door: JC op zondag 29 november 2015 - 13:12:35
-
Uit de Standaard:
http://www.standaard.be/cnt/dmf20151127_01994269 (http://www.standaard.be/cnt/dmf20151127_01994269)
Blijkbaar slaagt in Asse zo'n 70% in het rij-examen, in Kontich is dit slechts 40%. Hier is dus duidelijk iets aan de hand. Niet zo volgens GOCA
In Kontich dagen gewoon de slechtste bestuurders op, in Asse de beste. ‘In de ene streek bereidt men zich beter voor op het examen dan in de andere.
Dit is zowat het slechtste excuus dat men kan geven. Ik hoop dat hier dan ook een grondig onderzoek naar gebeurd. Misschien moeten ze eens kijken wat de statistieken zijn per examencentrum per examinator. Dat zou volgens mij al interessane inzichten leveren. Het excuus van GOCA kan echter onder geen beding aanvaard worden!
-
Eerlijk gezegd, val ik toch ergens achterover van dit slagingspercentage voor Kontich. Voor de examens die ik daar tot hiertoe begeleid heb, kan ik met de hand op het hart zeggen dat men er zeker niet overdreven streng beoordeelt. Is men in Asse dan overdreven tolerant ? Geen idee, ik heb daar nog nooit een examen bijgewoond.
Wat betreft de uitleg van Goca, geven ze zélf een mogelijke onderliggende reden :
De kandidaten hebben er meer lesuren op zitten of hebben meer kilometers op de teller. Ook de sociale context speelt mee: wie meer middelen heeft, kan meer uren rijles volgen.’
De sociale context kàn idd. meespelen: wie over meer financiële middelen beschikt, kan zich beter voorbereiden. Wie het financieel wat minder makkelijk heeft, heeft mogelijks méér moeite om rijlessen te bekostigen .... of om zélf een auto aan te schaffen waarmee voldoende geoefend kan worden.
Nu, indien dat een onderliggende reden is .... is het aan de wetgever om dringend maatregelen te nemen. Het kan écht niet de bedoeling zijn dat het behalen van een rijbewijs enkel nog weggelegd is voor de happy few.
Dan vind ik de uitleg van Touring véél slechter:
Bij mobiliteitsorganisatie Touring fronsen ze de wenkbrauwen bij het zien van de cijfers. ‘Het slaagpercentage zou toch overal gelijk moeten zijn’, zegt woordvoerder Danny Smagghe. ‘Is het ene examencentrum strenger dan het andere? Is de ene omgeving moeilijker om te rijden dan de andere? Volgens mij kan dat een rol spelen.’
Ofwel beheers je je voertuig op een goeie manier en kan je het verkeersreglement correct (genoeg) toepassen, ofwel niet. Ongeacht wààr je rijdt.
-
De kandidaten hebben er meer lesuren op zitten of hebben meer kilometers op de teller. Ook de sociale context speelt mee: wie meer middelen heeft, kan meer uren rijles volgen.’
Ik tip ook vooral op de sociale context en dus "meer middelen".
Is wel ver gezocht maar mss kan men de resultaten van de verschillende deelstaten van D eens bekijken (studie 2011), in de regel hebben de mensen in "Oost-D" "minder middelen":
Spanne van 22,1 % tot >38 % gebuisden volgens deelstaten.
De 3 beste deelstaten waren ook uit West-Duitsland en de 3 slechtste uit Oost-Duitsland...
1. Hessen (22,1 %)
2. Niedersachsen (24,9 %)
3. Schleswig-Holstein (25,1 %)
14. Thüringen > 36 %
15. Sachsen > 36 %
16 Sachsen-Anhalt > 38 %
Gemiddelde D was 27,7 % gebuisden.
In seiner Studie beruft sich der ACE auf Zahlen des Kraftfahrt-Bundesamts. Demnach sind im Jahr 2011 bundesweit 27,7 Prozent der Fahrschüler mindestens einmal durch die Führerscheinprüfung gefallen. Dabei gibt es große regionale Unterschiede: Die niedrigste Durchfallquote beim Führerschein hatte Hessen (22,1 Prozent), gefolgt von Niedersachsen (24,9) und Schleswig-Holstein (25,1 Prozent). In Thüringen und Sachsen dagegen fielen mehr als 36 Prozent der Aspiranten durch die Prüfung, in Sachsen-Anhalt sogar gut 38 Prozent.
http://www.autobild.de/artikel/ace-studie-fuehrerscheinpruefung-3800440.html
-
Misschien bestaat er een parallel tussen minder gegoede sociale milieus in België en het voormalige Oost-Duitsland, namelijk dat men er meer zijn voeten aan veegt.
Ik vermoed dat het slaagpercentage van de buitenlanders in Polen dan weer vrij hoog is. ;D
-
Sociale context?
Kontich en omgeving is niet bepaald de streek waar de laagste sociale klasse woont, integendeel. Op de vastgoedmarkt is het één van de duurste streken van België. Ook de werkloosheidsgraag ligt lager dan het gemiddelde. Daaraan zal het niet liggen, denk ik.
Bij mobiliteitsorganisatie Touring fronsen ze de wenkbrauwen bij het zien van de cijfers. ‘Het slaagpercentage zou toch overal gelijk moeten zijn’, zegt woordvoerder Danny Smagghe. "Is het ene examencentrum strenger dan het andere? Is de ene omgeving moeilijker om te rijden dan de andere? Volgens mij kan dat een rol spelen."
Ofwel beheers je je voertuig op een goeie manier en kan je het verkeersreglement correct (genoeg) toepassen, ofwel niet. Ongeacht wààr je rijdt.
Naar mijn mening zie je een duidelijk verschil als je dezelfde kandidaat laat rijden in een andere omgeving.
Is de ene omgeving moeilijker om te rijden dan de andere? Absoluut, JA.
Is het ene examencentrum strenger dan het andere? Duidelijk JA.
Conclusie: examinatoren zouden rekening moeten houden met de moeilijkheidsgraad van het examengebied zodat de slaagpercentages ongeveer gelijk zouden moeten zijn over heel België (Vlaanderen) en ook per examinator.
Wanneer de slaagpercentages teveel afwijken van het gemiddelde ligt dat 'niet' aan de kwaliteit van de kandidaten die in de ene streek extreem beter zouden zijn dan in een andere streek.
In Kontich dagen gewoon de slechtste bestuurders op, in Asse de beste. ‘In de ene streek bereidt men zich beter voor op het examen dan in de andere.
Wat een onzin om zoiets te zeggen!
Kontich en omgeving zijn geen gemakkelijke gemeenten om te rijden als je het daar niet gewoon bent. In Asse ben je zo goed als op den boerenbuiten en ligt de moeilijkheidsgraad veel lager.
En wat te denken van grotere steden of randsteden zoals Deurne, Gent, Brussel, Leuven, Brugge? Daar ligt de moeilijkheidsgraad nog een pak hoger dan in Kontich. Duiken daar dan extreem veel betere kandidaten op?
Nu moet ik toch ook constateren dat er de laatste tijd steeds meer kandidaten, die in Deurne niet geslaagd geraken, afzakken naar Kontich omdat ze denken dat het er minder moeilijk zou zijn. Die halen ook het gemiddelde omlaag.
Ik kan goed de vergelijking maken te Kontich, waar ik wekelijks kom voor examenbegeleiding, tussen nu en 1 à 2 jaar geleden.
Zijn er cijfers beschikbaar van vorige jaren? Want uit een momentopname (van augustus vorig jaar tot eind januari van dit jaar ) kun je geen conclusies trekken.
Ik kan duidelijk constateren, samen met een aantal collega's, dat vandaag de lat veel hoger ligt.
Naar mijn mening zijn er sommige examinatoren die teveel volgens het boekje bezig zijn (en dan kan je bijna iedereen buizen) en te weinig met de pure essentie bezig zijn. Vlot rijden blijkt bij sommigen belangrijker te zijn dan veilig rijden.
Ook qua stijl kan het al eens verschillen waarbij de ene examinator al eens een duwtje in de goeie richting kan geven en een andere examinator eerder tegenwind geeft, maar dat was enkele jaren geleden ook het geval.
Het ligt soms aan heel kleine nuances, interpretaties of gewicht in quotering waarbij gelijkwaardige kandidaten tot een verschillend resultaat komen.
Aan wat of wie ligt het dan?
Zijn de cijfers een momentopname of is er meer aan de hand?
-
Nu moet ik toch ook constateren dat er de laatste tijd steeds meer kandidaten, die in Deurne niet geslaagd geraken, afzakken naar Kontich omdat ze denken dat het er minder moeilijk zou zijn. Die halen ook het gemiddelde omlaag.
Deurne heeft dan ook al jarenlang een slechte reputatie, ook wat betreft de technische keuring.
-
Nu moet ik toch ook constateren dat er de laatste tijd steeds meer kandidaten, die in Deurne niet geslaagd geraken, afzakken naar Kontich omdat ze denken dat het er minder moeilijk zou zijn. Die halen ook het gemiddelde omlaag.
Deurne heeft dan ook al jarenlang een slechte reputatie, ook wat betreft de technische keuring.
Dat is inderdaad al heel lang zo. Ik heb mijn praktisch rijexamen afgelegd in 1988 in Deurne. Toen al was bekend dat het een moeilijke plek was om te slagen. Veel van mijn vrienden konden naar Geel gaan voor hun praktisch examen. Het is daar rustiger rijden dan in Deurne.
Persoonlijk vind ik dat er meer onderzoek moet komen. Die excuses die nu door GOCA worden geuit verklaren niet dan in één examencentrum de slaagkansen 1,5x hoger liggen dan in een ander. Er is meer aan de hand en die redenen moeten gevonden worden.
-
Veel van mijn vrienden konden naar Geel gaan voor hun praktisch examen. Het is daar rustiger rijden dan in Deurne.
Wel, Joeri. Als je vrienden moest hebben die graag een rijbewijs C of D willen behalen .... zou ik je ten zeerste afraden om naar examencentrum Geel te gaan.
Bij de opleiding voor het brevet 5, mochten we aan het einde van onze cursus ook rijlessen meevolgen bij de concullega's daar. Ik je verzekeren: we hebben allemaal oogjes getrokken. De moeilijkheidsgraad van oa sommige binnenbaantjes daar, was om van te smullen. No margin for error .... Je kan er in een handomdraai het kaf van het koren scheiden. In wijde omgeving Kontich zal je voor de grote jongens bijlange na zulke uitdagingen niet vinden. Baantjes met dergelijke moeilijkheidsgraad kennen daar immers allemaal wel een tonnagebeperking waardoor je er met je lesvoertuig sowieso niet in mag ....
-
De grote verschillen ondermijnen m.i. wél het fabeltje dat examencentra met quota's zouden werken. Om eerlijk te zijn: ik zou ver-schri-kke-lijk huiveren bij de gedachte dat men de gemiddelden in overdreven mate zou gaan vergelijken.
Vooreerst op het niveau van de leerling zélf: het lijkt me allesbehalve een geruststellende gedachte dat zij eerder aan examencentrum-shopping zouden gaan doen, ipv zich deftig voor te bereiden op het praktijkexamen. Men is immers niet langer gehouden zich met de eigen wagen te wenden tot het examencentrum dat bevoegd is voor de woonplaats van de leerling. Deels gebeurt dat (helaas) al, zoals Rijprof hierboven beschreef. Twee keer gebuisd in Deurne, kom we gaan eens proberen in Kontich. Of een vraag die mijn filiaalverantwoordelijke helaas maar al te vaak krijgt: "Zeg, gulle gaat toch in Kontich op examen hé want in Deurne rijden trams .... brrrrr, scary".
Op het niveau van examencentrum/examinator dan. Ik mag hopen dat men élke examenrit afzonderlijk beoordeelt, en dat het daarbij van nul en genen tel is of een welbepaalde examinator (of examencentrum) intussen al boven gemiddeld / onder gemiddeld zit qua slagingspercentage. Stel je anders even voor, dat een welbepaald examencentrum aan haar examinatoren meedeelt dat het einde van de maand nadert en zij nu boven gemiddeld zit qua slagingspercentage. "Komaan, jongens .... de knoet erop, beoordeel maar wat strenger". Of omgekeerd: "We zitten onder gemiddeld qua slagingspercentage, dus zet allemaal jullie vingers maar een héél stuk breder". Of dat een individuele examinator dat zou gaan doen .... Hmm, ik kom hier met mijn leerling toe. Ahaa .... véél teleurgestelde gezichtjes vandaag. M'n leerling moet dus al gortig het varken uithangen wil hij nog gebuisd zijn. Of: verdomme, allemaal lachende gezichtjes. M'n leerling zal zich op geen enkel foutje mogen laten betrappen of hij kan 't aan zijnen tutter hebben.
Vandaag nog in de krant twee lezersreacties in de papieren versie van HLN die ik jullie graag meegeef. Eentje van een lesgeefster met vele jaren praktijk-ervaring. Zij beschrijft dat zowat het énige dat een gebuisde leerling interesseert is: wanneer kan ik herkansen ? Wat zijn niveau is, aandachtspunten waarop hij nog grondig oefening nodig heeft, interesseert hem geen sikkepit. Zijn ouders zijn er vooral op uit, dat hun zoon dat roze papiertje behaalt. Asap. Of hun zoon ook op een correcte manier omgaat met hun auto, en in staat is veilig aan het verkeer deel te nemen, is kennelijk het minste van hun zorgen. Voorwaar een weinig geruststellende gedachte ! Tragisch grappig genoeg, een lezersbrief van een ouder die de vaststellingen van die lesgever alleen maar bevestigt. "Séééég, na 10 minuten stonden wij al terug aan het examencentrum omdat de ramen aangedampt waren. Geldkloppers ! 't Was 't einde van de maand zekers ? Gulle moest er gewoon ene kunnen buizen !". Juist, mevrouw. Als u het normaal vindt dat uw zoon z'n ramen volledig laat aandampen en daar niet op reageert ..... dan bekruipt mij het akelige gevoel dat u zélf ook wel 's met aangedampte of compleet aangevroren ruiten rondrijdt ..... Ik kan de examinator écht geen ongelijk geven dat hij uw zoon daarvoor op staande voet buist.
-
Er zit toch nog behoorlijk wat kaf onder het koren bij de examinatoren.
Bij het praktisch rijexamen van mijn vrouw hebben we er ééntje meegemaakt waar ik nu nog altijd spijt heb dat ik geen klacht heb ingediend en wel om een aantal redenen. De examinator gebruikte constant dialect-termen die mijn vrouw niet begreep. Ik had er veel aandacht aan gespendeerd haar de officiële termen te leren. Voor haar is Nederlands haar tweede taal, die ze trouwens behoorlijk goed begrijpt en dialect wordt thuis niet gebruitk. Zij kent dus geen claxon, pinker, autostrade, amberjage, ...
Als hij dan uiteindelijk zegt dat het beter zou zijn dat ze het volgende examen met tolk zou afleggen, dan had hij misschien gelijk omdat er een tolk nodig was om zijn uitgebraakte taal te vertalen.
Voor mij had ze toen een zeer goed examen gereden.
Reden voor het niet-slagen:
- onvoldoende afstand op de snelweg. Dit is één van mijn stokpaardjes en had ik er bij haar echt ingedrild. Ze kan het ook niet helpen als vlak voor de afrit nog iemand vlak voor haar neus invoegt.
- slecht gebruik van de koppeling bij vertragen. Zeker en vast niet het geval, maar niet te bewijzen
- rand van het trottoir te hard geraakt bij het keren in een smalle straat. Dit zie ik inderdaad als een fout van haar, nochtans zo erg was het ook niet. Bovendien had hij een straat gekozen waar ikzelf met die wagen nooit in twee bewegingen kon gekeerd geraken, misschien net met drie bewegingen. Dat straatje was nauwelijks breder dan de auto lang was.
Bij een later praktisch examen waar ze wel geslaagd was kregen we een volkomen andere examinator. Een vriendelijke man die merkte dat Nederlands een tweede taal was en daardoor zeer duidelijk praatte, de kandidaat geruststelde. Bij een ongelukkig manoeuvre van een andere chauffeur, wat mijn vrouw keurig oploste, gaf hij onmiddellijk feedback. Zodat mijn vrouw rustig kon verder rijden.
Het wordt dringend tijd dat kaf er tussenuit te halen!
-
Er zit toch nog behoorlijk wat kaf onder het koren bij de examinatoren. (....) Het wordt dringend tijd dat kaf er tussenuit te halen!
Volledig akkoord. Alleen ... doe je dat niet op basis van gemiddelde slagingspercentages.
Ik verduidelijk. Stel dat morgen mijn werkgever zou besluiten om het kaf van het koren te scheiden. Méér dan 100 lesgevers all-in (voltijdsen, deeltijdsen, losse basis,....), een grote hoop. Dus de werkgever gaat de gemiddelden per lesgever eens onder de loupe nemen. Dan geef ik je NU te raden wat er binnen de kortste keren zal gebeuren. Een lesgever die tevens verantwoordelijke is voor 1 of meerdere filialen, maakt het zichzelf gemakkelijk, en zijn collega's wat moeilijker. Iedereen krijgt uiteraard envenredig aantal uren. Alleen wie wélke leerling toebedeeld krijgt, wordt wat anders. Hmm, 2x niet geslaagd en de naam klinkt me buitenlands, déze leerling is voor de collega. Ahaa, 20u, een duidelijk Belgisch-klinkende naam, ziet er me een verstandige knaap uit. Die kan ik best wel kneden. Yep, he's mine. Ik moet je natuurlijk niet vertellen wie van beiden er de beste slagingspercentages kan voorleggen. Is hij daarom een bekwamere lesgever dan zijn collega's ? En wat dan gezegd van een leerling die 20u rijles gekregen heeft van collega X, en nadien slaagt met collega Y als examenbegeleider ? Mag collega Y de leerling dan bijschrijven op z' n palmares van geslaagden, kwestie van z'n slagingspercentages omhoog te krikken ? (edit: gelukkig is m'n werkgever heus wel slimmer dan dat).
Neem ik er nu een lukrake dag uit, en twee lukraak gekozen examinatoren. De eerste examinator krijgt die dag goeie leerlingen voorgeschoteld. Allen rijden een rit die voldoet om te slagen. Moet hij de laatste leerling van de dag dan maar wat strenger beoordelen ? Zijn collega daarentegen heeft er die dag al verschillende moeten buizen. Moet hij dan maar wat méér door de vingers zien bij z'n laatste leerling ? Wat ik dus bedoel is: kaf van het koren scheiden ? Volmondig JA ! Gemiddelde slagingspercentages als (mede-)parameter hanteren ? Volmondig: NEEN.
Bij het praktisch rijexamen van mijn vrouw hebben we er ééntje meegemaakt waar ik nu nog altijd spijt heb dat ik geen klacht heb ingediend en wel om een aantal redenen. De examinator gebruikte constant dialect-termen die mijn vrouw niet begreep. Ik had er veel aandacht aan gespendeerd haar de officiële termen te leren. Voor haar is Nederlands haar tweede taal, die ze trouwens behoorlijk goed begrijpt en dialect wordt thuis niet gebruitk. Zij kent dus geen claxon, pinker, autostrade, amberjage, ...
Als hij dan uiteindelijk zegt dat het beter zou zijn dat ze het volgende examen met tolk zou afleggen, dan had hij misschien gelijk omdat er een tolk nodig was om zijn uitgebraakte taal te vertalen.
Voor mij had ze toen een zeer goed examen gereden.
Reden voor het niet-slagen:
- onvoldoende afstand op de snelweg. Dit is één van mijn stokpaardjes en had ik er bij haar echt ingedrild. Ze kan het ook niet helpen als vlak voor de afrit nog iemand vlak voor haar neus invoegt.
- slecht gebruik van de koppeling bij vertragen. Zeker en vast niet het geval, maar niet te bewijzen
- rand van het trottoir te hard geraakt bij het keren in een smalle straat. Dit zie ik inderdaad als een fout van haar, nochtans zo erg was het ook niet. Bovendien had hij een straat gekozen waar ikzelf met die wagen nooit in twee bewegingen kon gekeerd geraken, misschien net met drie bewegingen. Dat straatje was nauwelijks breder dan de auto lang was.
Over dat laatste: de opdracht luidt keren met zo weinig mogelijk bewegingen in een smalle straat. Hmm, smal .... da's de examinator dus goed gelukt. Hoeveel bewegingen je nodig hebt, is natuurlijk een variabele factor. Want dat hangt uiteraard af van van de breedte van de weg waar je moet keren enerzijds, en van de lengte van je voertuig anderzijds. Als er daardoor minstens drie, vier bewegingen vereist zijn, so be it. Dan mag men de leerling er natuurlijk niet op afrekenen dat hij het niet in twee bewegingen gekund heeft. Ik begrijp evenwel uit je relaas dat dat je echtgenote niet zozeer afgerekend is op het aantal bewegingen dat ze nodig had, doch wel de mate waarmee je echtgenote (volgens de examinator !) tegen de boordsteen gereden zou zijn.
Bij een later praktisch examen waar ze wel geslaagd was kregen we een volkomen andere examinator. Een vriendelijke man die merkte dat Nederlands een tweede taal was en daardoor zeer duidelijk praatte, de kandidaat geruststelde. Bij een ongelukkig manoeuvre van een andere chauffeur, wat mijn vrouw keurig oploste, gaf hij onmiddellijk feedback. Zodat mijn vrouw rustig kon verder rijden.
Ja, de ene examinator trekt een norser gezicht dan de andere, of stelt zich wat afstandelijker op dan de andere. Het énige advies dat ik m'n leerlingen hierover vooraf meegeef is: laat je niet meteen uit je lood slaan als de examinator zich wat minder gemoedelijk lijkt op te stellen. Zet je daarover, doe je examen en toon dat je 't kan.
-
Over dat laatste: de opdracht luidt keren met zo weinig mogelijk bewegingen in een smalle straat. Hmm, smal .... da's de examinator dus goed gelukt. Hoeveel bewegingen je nodig hebt, is natuurlijk een variabele factor. Want dat hangt uiteraard af van van de breedte van de weg waar je moet keren enerzijds, en van de lengte van je voertuig anderzijds. Als er daardoor minstens drie, vier bewegingen vereist zijn, so be it. Dan mag men de leerling er natuurlijk niet op afrekenen dat hij het niet in twee bewegingen gekund heeft. Ik begrijp evenwel uit je relaas dat dat je echtgenote niet zozeer afgerekend is op het aantal bewegingen dat ze nodig had, doch wel de mate waarmee je echtgenote (volgens de examinator !) tegen de boordsteen gereden zou zijn.
Dat weet ik, een minimum aantal bewegingen. In de praktijk mag je quasi altijd keren op een plek waar voldoende ruimte beschikbaar is. Hier was de plek zeer duidelijk gekozen om haar het leven moeilijk te maken. Voor mijn part was het op het randje wat betreft de impact met de rand. Het was bv. niet zo dat ze zelfs een stuk over de rand reed. Gewoon een duidelijke duw tegen de rand.
Dit manoeuvre zou m.i. wel uit de praktische proef moeten gehaald worden, niet omdat mijn vrouw er toen niet door slaagde. Keren in een straat is een gevaarlijk maneouvre, zeker als het onzorgvuldig wordt uitgevoerd. Bovendien heb je potentieel veel hinder voor het verkeer. Men zou aan de leerlingen in opleiding uitleggen dat er alternatieven zijn voor dit gevaarlijke manoeuvre. Rijdt een blokje om, gebruik de parking (bv. van een winkel), of parkeer en loop gewoon een stukje terug. Persoonlijk vermijd ik keren in een straat als de pest.
Gebruik dan wel de tijd die vrijkomt om het parkeren terug fatsoenlijk aan te leren en te testen. Parkeren met een S-beweging achter een voertuig is onzin. Meestal is er zoveel ruimte dat je al een volslagen idioot moet zijn om hier niet in te slagen. Parkeren is iets wat je heel dikwjils zal moeten uitvoeren en meestal op plaatsen waar er maar weinig ruimte is. De meeste auto's hebben ondertussen parkeersensors waardoor dit klusje nog een stuk makkelijker wordt.
Toen ik mijn examen aflegde in 1988 waren er nog de praktische proeven op terrein, daar zat een welomschreven parkeeroefening tussen. De plaats die je kreeg was afhankelijk van de lengte van je wagen. Ik heb het altijd spijtig gevonden dat men deze manoeuvres heeft weggehaald uit het examen. Uit mijn geheugen waren het de volgende manoeuvres:
- vooruit rijden door een smalle doorgang
- achteruit rijden door een smalle doorgang
- parkeren in een garage (rechte hoek met de straat)
- parallel parkeren met relatief weinig ruimte
- vertrekken op een helling
Ik weet niet meer of keren toen in het pakket zat.
Waar zie ik de meeste chauffeurs nu mee knoeien? Parkeren, soms heeft men tientallen bewegingen nodig en trekt het nog op niets. Tja, niet noodzakelijk voor het examen, waarom er aandacht aan besteden. Vertrekken op een helling, ik houd altijd wat meer afstand op een helling bij stilstand. De kans dat voorligger stevig achteruit bolt is te groot.
-
Dat weet ik, een minimum aantal bewegingen. In de praktijk mag je quasi altijd keren op een plek waar voldoende ruimte beschikbaar is. Hier was de plek zeer duidelijk gekozen om haar het leven moeilijk te maken.
Of gewoon om na te gaan of ze ook kan keren in een weg waar het wat moeilijker is. Hoegenaamd niks mis mee.
Dit manoeuvre zou m.i. wel uit de praktische proef moeten gehaald worden, niet omdat mijn vrouw er toen niet door slaagde. Keren in een straat is een gevaarlijk maneouvre, zeker als het onzorgvuldig wordt uitgevoerd. Bovendien heb je potentieel veel hinder voor het verkeer. Men zou aan de leerlingen in opleiding uitleggen dat er alternatieven zijn voor dit gevaarlijke manoeuvre. Rijdt een blokje om, gebruik de parking (bv. van een winkel), of parkeer en loop gewoon een stukje terug. Persoonlijk vermijd ik keren in een straat als de pest.
Die reden om het keren uit het examenprotocol te schrappen, sorry ... daar ben ik het eerlijk gezegd ook niet mee eens. Weglopen van verkeerssituaties die wat moeilijker zijn, of gevaarlijk kunnen worden indien verkeerd uitgevoerd, leidt niet tot veilige bestuurders, integendeel. Ik kan je zo nog wel méér handelingen geven die levensgevaarlijk worden indien verkeerd uitgevoerd. Het oprijden van een autosnelweg, bijvoorbeeld. Zullen we dan voortaan ook maar verbieden om een stukje autosnelweg op te nemen in een examenroute ? Stel je eventjes voor, dat de leerling dit nooit geleerd heeft. De leerling besluit om tegen 50 km/u aan het begin van de invoegstrook meteen in te voegen terwijl er eentje komt aangestoven tegen 120 km/u, en laatstgenoemde kan niet meteen uitwijken omdat er links naast hem een motorrijder rijdt. Niet direct een droomscenario, toch ? Pa kan alleen maar gillen, want een dubbele bediening heeft hij niet ... En als hij een rijbewijs behaald heeft (of een vrb 18 maanden bezit), is er mogelijks zelfs helemaal niemand om ook maar een kik te geven .....
Men kan dan twee dingen doen: ofwel loop je er met een grote boog omheen, en vermijd je tijdens rijlessen / examen stukken autosnelweg. Lijkt mij de slechtst denkbare optie, sorry. Ofwel besteed je er extra aandacht aan, léér je het aan je leerling (thuis of in de rijschool), en test je de leerling ook op de vaardigheden terzake. Ik zou zelfs liever zien dat dit mee opgenomen wordt in een examen-protocol : dat leerlingen sowieso verplicht worden een stuk autosnelweg te doen. Nu kàn een examinator dat, maar moet hij dat niet. Dus als je me vraagt, of ik met een leerling 20u de autosnelweg op ga: JA ! Wees maar zeker dat ik 'm ook getest heb op stukken waar sneller gereden kan en mag worden. Beeld je anders maar eventjes in, dat ik een leerling op het verkeer zou loslaten, terwijl die na 20u niet verder geraakt is dan wat toertjes om de kerktoren tegen hooguit 45 km/u .... (of erger: een rijbewijs behaald heeft, zonder er méér voor te moeten bewijzen dan dat). Dus neen, mijn kribbel zal je niet terugvinden onder een bekwaamheidsattest van een leerling die al klammige handjes en een zwetend voorhoofd krijgt zodra de teller nog maar in de buurt van de 50 km/u komt ..... M'n geweten zou me teveel parten spelen.
Er kunnen trouwens genoeg redenen zijn waarom een béétje bestuurder perfect in staat mag geacht worden zijn karretje op een iets of wat behoorlijke wijze te keren. Een weg die bij een gebeurlijk ongeval of brand afgesloten moet worden, bijvoorbeeld. Op bezoek gaan bij iemand die 800 m ver in een doodlopende straat woont. Of wegenwerken waarbij de signalisatie op geen fluit trekt, en de omleiding regelrecht in een weg gestuurd wordt die dan halverwege ook nog 's opengebroken wordt. (zonder zwanzen: hier in de buurt enkele jaren geleden gebeurd, de ene weg betrof een gewestweg, de andere een gemeenteweg .... beide partijen schoven natuurlijk de zwarte piet door naar elkaar).
-
Het mag keer-manoeuvre mag zeker gekend zijn, er dient op gewezen te worden dat het gevaarlijk, meestal storend en dat er in vele gevallen een veiliger alternatief voor bestaat. Als ik het alternatief heb om een blokje om te rijden, door te rijden tot aan het ronde punt even verder, dan kies ik voor het alternatief. Dit is veiliger en veelal minder storend voor de mede-weggebruikers.
Het voorbeeld omtrent snelweg rijden is dan ook niet vergelijkbaar hiermee. Om langere afstanden af te leggen met de wagen is er meestal geen waardig alternatief. Leer de mensen daarom correct in te voegen op een snelweg en leer ze rijden aan hoge snelheden. De snelweg is immers een veiliger alternatief dan de secundaire weg, zeker op lange afstand! Voor een verplichting om op de snelweg te rijden tijdens het examen ben ik dan ook zeker te vinden.
Als we de leerstof dan gaan uitbreiden denk ik spontaan aan de volgende twee, maar er zijn er zeker nog meer:
- in het donker rijden. Sommige mensen voelen zich er niet goed bij, anderen zijn er gewoon ongeschikt voor door bv. nachtblindheid of sowieso al slechter zicht.
- demonstreren van een noodstop (op afgesloten terrein). Tijdens één van de rijvaardigheidstrainingen die ik heb gevolgd bleek dat niemand een noodstop correct uitvoerde (ook ik niet). Mensen op zo'n training komen daar naartoe omdat ze geïnteresseerd zijn in rijden en zich willen vervolmaken. Je mag verwachten dat de meeste al goed op de hoogte zijn hoe een wagen te besturen, wat trouwens bleek tijdens de theoretische sessie. Toch remde, zelfs na een waarschuwing van de instructeur, niemand voor 100% met die auto. Ik kan me inbeelden dat een beginnend chauffeur de eerste keer de rempedaal zal loslaten als de ABS tussenkomt, nog een reden om dit te demonstreren.
-
- parkeren in een garage (rechte hoek met de straat)
Ik weet niet meer of keren toen in het pakket zat.
Bedoeling was dat je na de garage de andere kant op reed ... en dus gekeerd was 8)
-
Uiteraard geeft het verschil als je in de verkeerschaos rond A'pen rondrijdt, of in Asse ...
-
Allemaal interessant wat hier verteld wordt maar we dwalen af van de essentie: immense verschillen in slaagcijfers examencentra.
De lat zou ongeveer even hoog moeten liggen voor elke kandidaat, in elk examencentrum, bij eender welke examinator, zoniet is er iets grondig mis.
Verschillen van 40 % tot 70 % is niet meer normaal.
Er kan eens een periode zijn dat een examinator wat minder goede kandidaten tegenkomt maar statistisch gezien kan de afwijking maar enkele procenten bedragen over langere termijn. Wanneer de negatieve trend blijft aanhouden op langere termijn, is er iets mis en kan dat geen toeval meer zijn.
Het éne examengebied is het andere niet. Zelfs de éne route is de ander niet. Ook daarmee moet men rekening houden.
Als de moeilijkheidsgraad hoog ligt, moet dat op een gelijkwaardige wijze worden verrekend.
Een examinator moet een goed inzicht hebben om een goede en minder goede bestuurders te kunnen onderscheiden, ongeacht de moeilijkheidsgraad van het parcour.
Een echte professional ziet dat, zelfs op gemakkelijke wegen. En ziet ook hoe een kandidaat zich in moeilijke omstandigheden kan redden terwijl hij/zij misschien meer foutjes had gemaakt.
Naar mijn ondervinding zie ik dat examinatoren met veel ervaring dat onderscheid heel goed kunnen afwegen.
Ongeacht de moeilijkheidsgraad zien ze of een kandidaat een goede basis heeft om 'overal' te kunnen rijden.
Examinatoren die enkel volgens het boekje werken, streepjes zetten en optellingen maken kunnen beter een ander job zoeken.
ps: voor mij mag de snelweg ook een verplicht nummertje zijn.
-
- parkeren in een garage (rechte hoek met de straat)
Ik weet niet meer of keren toen in het pakket zat.
Bedoeling was dat je na de garage de andere kant op reed ... en dus gekeerd was 8)
Toen ik examen deed was dat:
- evenwijdig opstellen naast bakens smalle doorgang, vooruit rijdend me opstellen voor de smalle doorgang, en achteruit de smalle doorgang door
- parkeren tussen twee bakens die een twee auto's voorstelden waartussen geparkeerd moest worden
- vertrekken op een helling
- een garage vooruit inrijden, en achteruit rijdend (naar de andere kant draaiend) er weer uit rijden
- en apart: keren
Dit alles op het oefenterrein. Wie slaagde in zijn manoevers, doch mislukte openbare weg, moest enkel openbare weg opnieuw doen. Maar je kon pas openbare weg doen, na geslaagd te zijn in het gedeelte manoevers.
-
Een vriend werd in Erembodegem afgekeurd op zijn praktijk omdat hij in Aalst de rotonde van 'den haring' is opgereden wanneer er zich in de binnenste rijstrook van de rotonde een voertuig reed (dat duidelijk niet de eerstvolgende uitgang zou nemen).
Volgens de examinator mag men een rotonde niet oprijden als er zich voertuigen op bevinden. Welke verkeersregel(s) zijn hier dan van toepassing?
-
Volgens de examinator mag men een rotonde niet oprijden als er zich voertuigen op bevinden. Welke verkeersregel(s) zijn hier dan van toepassing?
Qua voorrang: bij het oprijden, voorrang verlenen aan de bestuurders die zich reeds op de rotonde bevinden.
Op voorwaarde dat de voorrangsgerechtigde bestuurder op de rotonde zijn weg heeft kunnen verderzetten zonder ook maar in geringe mate te moeten vertragen voor je kameraad, zie ik niet direct in waarom de examinator stelt dat je kameraad die rotonde nog niet mocht oprijden.
-
Even terug on topic.
Over die slaagkansen. Blijft voor mij dan nog de vraag hoe je dit gaat onderzoeken. Hoe ga je éénduidig aantonen welke factoren in welke mate meespelen bij die grote verschillen ? Moet je je onderzoek toespitsen op examencentrum per examencentrum ? Of eerder tussen de verschillende examinatoren onderling ? Of beide ? En wat dan met examinatoren die werkzaam zijn in méér dan 1 examencentrum ? enz.
-
In de praktijk mag je quasi altijd keren op een plek waar voldoende ruimte beschikbaar is. Hier was de plek zeer duidelijk gekozen om haar het leven moeilijk te maken.
Blijkbaar ga jij er vanuit dat een examinator zich zou bezighouden met het leven van jou vrouw moeilijk te maken. Waar haal je zoiets? Volgens mij heb jij jou vrouw niet duidelijk uitgelegd dat het aantal bewegingen niet belangrijk is zolang het niet meer bewegingen zijn dan nodig om een bepaald voertuig te keren in een bepaalde straat. Omdat jou vrouw persé wou keren in drie keer en hierdoor ongecontroleerd tegen de boordsteen aanbotste ipv haar voertuig onder controle te houden ben jij zelf gefrustreerd geraakt en kon de examinator in jou ogen niets goed meer doen.
Een fout met de koppeling valt niet te bewijzen schrijf je. Waarom zou een examinator net jou vrouw viseren en fouten aanduiden die er niet zijn behalve als hij haar op voorhand zou kennen en een pik op haar heeft en fouten vaststelt die er niet zijn?
De examinator moet zijn taalgebruik aanpassen, van algemeen nederlands tot algemeen aanvaard vlaams.
De veiligheidsafstand wordt niet gemeten door een momentopname waar anderen plots invoegen maar over een zekere afstand van minstens een kilometer.
Volgens mij is jou perceptie op de feiten vervormd door de band die je hebt met de kandidaat.
In welke straat zijn jullie toen gaan keren? is dat een straat die verschillende malen per dag gebruikt wordt door examinatoren in Kontich zoals bijvoorbeeld de Reepkenslei? Dan kan je moeilijk stellen dat de examinator de plek heeft gekozen om jou vrouw het leven moeilijk te maken.
Beste Joeri Cools, smijt me maar van het forum als je wil maar ik walg van wat ik hier te lezen krijg.
Een beetje introspectie zou kunnen helpen.
-
Zo immens zijn de verschillen niet. Zijn die percentages wel juist? 69 procent geslaagden van de eerste keer in Asse, daar kan je vragen bij stellen.
De wegcode is overal dezelfde, maar de toepassing ervan laat in sommige gebieden te wensen over, mentaliateit en onwetendheid van bestuurders in combinatie met een verfoeilijk wegbeheer zorgen er voor dat kandidaten die examen afleggen voor voldongen feiten komen te staan tijdens hun rijexamen met alle gevolgen vandien.
Goede kennis van de wegcode door de begeleider en een uniform, eenduidig wegbeheer in alle gebieden zou voor betere en meer gelijke resultaten kunnen zorgen.
-
Zo immens zijn de verschillen niet. Zijn die percentages wel juist? 69 procent geslaagden van de eerste keer in Asse, daar kan je vragen bij stellen
Tenzij ik mij vergis, gaat het om het aantal geslaagden. Niet om het aantal geslaagden van de eerste keer. (kleine nuance)
-
Even terug on topic.
Over die slaagkansen. Blijft voor mij dan nog de vraag hoe je dit gaat onderzoeken. Hoe ga je éénduidig aantonen welke factoren in welke mate meespelen bij die grote verschillen ? Moet je je onderzoek toespitsen op examencentrum per examencentrum ? Of eerder tussen de verschillende examinatoren onderling ? Of beide ? En wat dan met examinatoren die werkzaam zijn in méér dan 1 examencentrum ? enz.
Je kan in principe zowel de examinatoren onderling als de examencentra onderling vergelijken, waarbij je eigenlijk ook nog de opleidingsvorm en, in geval van een rijschool, deze laatste zou moeten betrekken.
Correct statistisch onderzoek kan hier wel degelijk waardevolle informatie opleveren. Dat veronderstelt evenwel dat aan twee voorwaarden voldaan wordt.
Ten eerste moet ieder staal voldoende elementen bevatten (bijvoorbeeld 2.000 examens) om een uitspraak te kunnen doen met ongeveer 97% zekerheid dat dit resultaat ook voor alle examens geldt.
Ten tweede moeten de elementen volkomen willekeurig tot een staal behoren. Je kan aldus bijvoorbeeld geen rijschoolinstructeurs vergelijken als systematisch de ene de gemakkelijke leerlingen krijgt en de andere de moeilijke gevallen.
Ook dan moet je meer berekenen dan alleen maar het gemiddelde. Op een groep van 50 mannen en 50 vrouwen bijvoorbeeld is de kans groot dat ze gemiddeld één teelbal hebben, maar er geen enkele bij is met één en slechts één teelbal.
-
@ mazda:
Ik vrees dat je een beetje impulsief gereageerd hebt op de posting van Joeri.
Beste Joeri Cools, smijt me maar van het forum als je wil maar ik walg van wat ik hier te lezen krijg.
Er is hier nog nooit iemand van het forum gegooid omdat hij er een andere mening dan iemand anders op nahoudt. Op dit forum mag je moderatoren even goed tegenspreken als andere deelnemers. Noch Joeri, noch ik hebben ook maar de minste geldingsdrang.
Joeri schrijft nergens dat hij meent dat de betrokken examinator iets tegen zijn vrouw zou hebben. Joeri is een man van de wetenschap, die we kennen als iemand die situaties objectief benadert, ongeacht wie er bij betrokken is. Zijn negatieve indruk van de examinator staaft hij met steekhoudende zakelijke argumenten.
Omdat jou vrouw persé wou keren in drie keer en hierdoor ongecontroleerd tegen de boordsteen aanbotste ipv haar voertuig onder controle te houden ben jij zelf gefrustreerd geraakt en kon de examinator in jou ogen niets goed meer doen.
en
Volgens mij is jou perceptie op de feiten vervormd door de band die je hebt met de kandidaat.
Dit zijn louter veronderstellingen van jou.
De veiligheidsafstand wordt niet gemeten door een momentopname waar anderen plots invoegen maar over een zekere afstand van minstens een kilometer.
Hier sla je de bal grondig mis: een kilometer is véél te lang.
Wanneer de Duitse Polizei controles doet op de afstand, en die is te gering omdat er net iemand vóór jou ingevoegd heeft, heb je maximum 300 meter om de nodige afstand te herstellen, daarna heb je een boete aan je been.
Ik nodig jou vriendelijk uit om in het licht van het voorgaande nog eens na te denken over je betrokken posting.
-
Zo immens zijn de verschillen niet. Zijn die percentages wel juist? 69 procent geslaagden van de eerste keer in Asse, daar kan je vragen bij stellen
Tenzij ik mij vergis, gaat het om het aantal geslaagden. Niet om het aantal geslaagden van de eerste keer. (kleine nuance)
Dan heb ik het artikel fout begrepen. Dus het percentage niet geslaagden geraakt niet aan een rijbewijs of hoe moet ik dat interpreteren?
-
@ mazda:
Ik vrees dat je een beetje impulsief gereageerd hebt op de posting van Joeri.
Beste Joeri Cools, smijt me maar van het forum als je wil maar ik walg van wat ik hier te lezen krijg.
Er is hier nog nooit iemand van het forum gegooid omdat hij er een andere mening dan iemand anders op nahoudt. Op dit forum mag je moderatoren even goed tegenspreken als andere deelnemers. Noch Joeri, noch ik hebben ook maar de minste geldingsdrang.
Joeri schrijft nergens dat hij meent dat de betrokken examinator iets tegen zijn vrouw zou hebben. Joeri is een man van de wetenschap, die we kennen als iemand die situaties objectief benadert, ongeacht wie er bij betrokken is. Zijn negatieve indruk van de examinator staaft hij met steekhoudende zakelijke argumenten.
Omdat jou vrouw persé wou keren in drie keer en hierdoor ongecontroleerd tegen de boordsteen aanbotste ipv haar voertuig onder controle te houden ben jij zelf gefrustreerd geraakt en kon de examinator in jou ogen niets goed meer doen.
en
Volgens mij is jou perceptie op de feiten vervormd door de band die je hebt met de kandidaat.
Dit zijn louter veronderstellingen van jou.
De veiligheidsafstand wordt niet gemeten door een momentopname waar anderen plots invoegen maar over een zekere afstand van minstens een kilometer.
Hier sla je de bal grondig mis: een kilometer is véél te lang.
Wanneer de Duitse Polizei controles doet op de afstand, en die is te gering omdat er net iemand vóór jou ingevoegd heeft, heb je maximum 300 meter om de nodige afstand te herstellen, daarna heb je een boete aan je been.
Ik nodig jou vriendelijk uit om in het licht van het voorgaande nog eens na te denken over je betrokken posting.
Ik zal inderdaad nog eens nadenken over mijn posting die louter gebaseerd is op veronderstellingen gebaseerd op de informatie die JC geeft in zijn postings
-
Een vriend werd in Erembodegem afgekeurd op zijn praktijk omdat hij in Aalst de rotonde van 'den haring' is opgereden wanneer er zich in de binnenste rijstrook van de rotonde een voertuig reed (dat duidelijk niet de eerstvolgende uitgang zou nemen).
Volgens de examinator mag men een rotonde niet oprijden als er zich voertuigen op bevinden. Welke verkeersregel(s) zijn hier dan van toepassing?
Dit is dus wat de Vlaamse overheid (wegen en verkeer) op youtube promoot inzake dubbele rotondes :!:
Dat voertuig op de rotonde mag zich - met voorrang toe de bestuurder die de rotonde wil oprijden - naar de buitenste rijstrook begeven om de rotonde te kunnen verlaten.
De voorrang wordt geregeld door voorrangsborden B1 (omgekeerde driehoek) of B5 (stop) voor de bestuurders die de rotonde willen oprijden.
Als er aan de andere kant van de rotonde een voertuig is, geen probleem om de rotonde op te rijden.
Als dat voertuig echter vlakbij is, is het gevaarlijk om de rotonde op te rijden ...
-
Dat voertuig op de rotonde mag zich - met voorrang toe de bestuurder die de rotonde wil oprijden - naar de buitenste rijstrook begeven om de rotonde te kunnen verlaten.
Maar moet dan wél z'n voornemen daartoe tijdig genoeg kenbaar maken middels richtingsaanwijzers. (ja, ik weet 't: in ons landje kan je maar beter op je hoede blijven).
-
Je kan in principe zowel de examinatoren onderling als de examencentra onderling vergelijken, waarbij je eigenlijk ook nog de opleidingsvorm en, in geval van een rijschool, deze laatste zou moeten betrekken.
En hoe zou een examencentrum dan objectief kunnen weten welke opleidingsvorm het betreft ? Het gekozen type rijbewijs, zegt niet noodzakelijk iets over het aantal uren dat een kandidaat gevolgd heeft. ttz: Het énige wat je met zekerheid weet, is dat iemand met een vrb 18m, minstens 20 uur rijles gevolgd heeft. Aan de hand van de keuze om met de rijschool of via eigen wagen te gaan dan maar ?
* Kandidaat 1, komt voor een evaluatieles met de rs en een examenbegeleiding. ==> te bestempelen als iemand die opleiding via rijschool gevolgd heeft ?
* Kandidaat 2, volgt 20 uur rijles, na x aantal maanden nog 1 of meerdere lessen om bij te schaven waar nodig, en gaat met eigen wagen op examen ==> te bestempelen als iemand die thuis heeft leren rijden ?
* Kandidaat 3, volgt starterspakket of basispakket, en gaat nadien aan de slag thuis ==> pfieuw ....
Lijkt me niet simpel om dat éénduidig correct in het juiste vakje te plaatsen allemaal.
-
Tenzij ik mij vergis, gaat het om het aantal geslaagden. Niet om het aantal geslaagden van de eerste keer. (kleine nuance)
Wat wil zeggen dat velen 2, 3 of meer pogingen nodig hebben om aan een rijbewijs te geraken.
Maar de immense verschillen blijven zowel voor de 1ste, 2de, als voor nog meer pogingen.
Volgens mij is jou perceptie op de feiten vervormd door de band die je hebt met de kandidaat.
Ik herken dat.
Vaak komen ouders hun zoon- of dochterlief inschrijven voor 6 uur verplichte rijschool na 2 mislukkingen. Dan hoor ik ook allerlei verhalen over onterecht gebuisd zijn, enz. Dan hoor je uitspraken zoals:"Onze Jonas kan nochtans heel goed rijden en ons Liesbeth rijdt ook heel goed."
Enkele dagen (of weken) later begint de rijles. Wat je dan allemaal ziet en meemaakt! Hoe die leerlingen verrast zijn over hoeveel fouten ze nog maken waar hun begeleider nooit op gewezen heeft.
Ik denk dat de begeleider, bij een mislukking, er zwaarder aan tilt dan de leerling omdat dan duidelijk naar boven komt dat de fouten vaak onrechtstreeks aan de begeleider te wijten waren die vaak dacht dat hij/zij het juist had aangeleerd. De leerling kun je dan niets verwijten en de blaam valt dan voor een groot stuk op de begeleider die het soms niet kan verteren en dan maar de schuld bij een ander gaat zoeken, met name de examinator die dan de boeman wordt.
Te nauw betrokken zijn, geeft vaak een valse perceptie en als ik daar achteraf naar kijk, was dat t.o.v. mijn kinderen ook zo wanneer ze hun rij-examen gingen afleggen. Ik had ook een beter beeld over de rijvaardigheden mijn kinderen dan de werkelijkheid en moest (weliswaar enkele dagen later) inzien dat de betreffende examinator toen toch gelijk had.
-
Even terug on topic.
Over die slaagkansen. Blijft voor mij dan nog de vraag hoe je dit gaat onderzoeken. Hoe ga je éénduidig aantonen welke factoren in welke mate meespelen bij die grote verschillen ? Moet je je onderzoek toespitsen op examencentrum per examencentrum ? Of eerder tussen de verschillende examinatoren onderling ? Of beide ? En wat dan met examinatoren die werkzaam zijn in méér dan 1 examencentrum ? enz.
Je kan in principe zowel de examinatoren onderling als de examencentra onderling vergelijken, waarbij je eigenlijk ook nog de opleidingsvorm en, in geval van een rijschool, deze laatste zou moeten betrekken.
Correct statistisch onderzoek kan hier wel degelijk waardevolle informatie opleveren. Dat veronderstelt evenwel dat aan twee voorwaarden voldaan wordt.
Ten eerste moet ieder staal voldoende elementen bevatten (bijvoorbeeld 2.000 examens) om een uitspraak te kunnen doen met ongeveer 97% zekerheid dat dit resultaat ook voor alle examens geldt.
Ten tweede moeten de elementen volkomen willekeurig tot een staal behoren. Je kan aldus bijvoorbeeld geen rijschoolinstructeurs vergelijken als systematisch de ene de gemakkelijke leerlingen krijgt en de andere de moeilijke gevallen.
Ook dan moet je meer berekenen dan alleen maar het gemiddelde. Op een groep van 50 mannen en 50 vrouwen bijvoorbeeld is de kans groot dat ze gemiddeld één teelbal hebben, maar er geen enkele bij is met één en slechts één teelbal.
Als de verschillen immens zijn, is er nood aan diepgaander onderzoek, zowel kwantitatief en ook in dit geval kwalitatief onderzoek. Je moet de variabele factoren laten meespelen, gespreid over een grote groep respondenten om met 97% zekerheid conclusies te kunnen trekken. Dat wordt een duur en empirisch onderzoek. Budget waarschijnlijk te beperkt.
Het zal kiezen worden 'wat' men wil onderzoeken.
- de kandidaten (voorgeschiedenis, socio-demo, aantal pogingen, waar, met wie)
Kan interessant zijn maar voor dit onderzoek niet relevant. Ik ga er van uit dat je per regio overal zwakke, middelmatige en sterke kandidaten hebt waarbij je met 97% zekerheid kan zeggen dat je dat kunt doortrekken over heel Vlaanderen.
- de examencentra. (verhouding geslaagden/niet geslaagden) Dat weten we al, hetzij over een te korte termijn van slechts 6 maand = een te korte referentieperiode (momentopname) bijgevolg nog geen 97% statistische zekerheid.
- de examinator (verhouding geslaagden/niet geslaagden)
Wanneer zich hier abnormale verschillen aftekenen, moet er iets mis zijn en is verder kwalitatief onderzoek nodig.
-
- de examinator (verhouding geslaagden/niet geslaagden)
Wanneer zich hier abnormale verschillen aftekenen, moet er iets mis zijn en is verder kwalitatief onderzoek nodig.
Akkoord: als er bij een welbepaalde examinator buitensporig méér kandidaten mislukken, is er wss wel iets aan de hand. En akkoord, dat moet dan nader onderzocht worden. Doch zich louter baseren op cijfers, is te beperkt. Vraag is dan: HOE ga je dat onderzoeken ? Hoe ga je na hoe de examinator omgaat met de kandidaat en z'n begeleider ? Hoe ga je na of de examinator z'n aanwijzingen duidelijk genoeg, correct enz. en vooral: tijdig genoeg geeft aan de leerling ? Hoe ga je na of de examinator de gemaakte fouten correct inschat, rubriek per rubriek ? enz.
Een inspecteur met de examinator meesturen, die alles aandachtig meevolgt ? Die nadien ook het resultatenblad opvraagt, en de examinator bevraagt over waarom hij welke beoordelingen gegeven heeft. Ik weet dat zulks NU al kàn gebeuren. Mss zou men behalve het gemiddeld aantal geslaagden, ook andere relevante cijfers mee in kaart moeten brengen ? Bijvoorbeeld: hoe vaak is er dispuut geweest, die tot bij de hoofdexaminator kwam ? Hoe vaak heeft de hoofdexaminator dan de examinator gevolgd ? En hoe vaak nam de hoofdexaminator een andere beslissing (bijvoorbeeld: kandidaat rijdt opnieuw examen, ditmaal door de hoofdexaminator afgenomen). En mss moeten alle examinatoren zich te allen tijde aan inspectie kunnen verwachten, terwijl een examinator die duidelijk buiten de gemiddelden scoort 's ne keer vaker inspectie meegestuurd krijgt dan zijn collega's ?
Anders weet ik niet meteen hoe je dit correct kan onderzoeken. En zoals je zelf al te kennen gaf: geef mij maar liever een bekwame examinator, dan een "ik-werk-volgens-het-boekje-streepjeszetter".
-
Eerst vaststellen dat er te grote verschillen zijn. Daarna uitzoeken waarom (kwalitatief onderzoek) = specialistenwerk.
-
Persoonlijk had ik liever gezien dat men dat éérst grondig onderzocht had, (liefst zelfs eerst nog oplossen) en er pas dan ruchtbaarheid aan geven. Nu gaan leerlingen gegarandeerd examencentrum-shopping doen. Genre: "ik ga in examencentrum X, want daar zijn ze blijkbaar zo streng ni" ....
-
Persoonlijk had ik liever gezien dat men dat éérst grondig onderzocht had, (liefst zelfs eerst nog oplossen) en er pas dan ruchtbaarheid aan geven. Nu gaan leerlingen gegarandeerd examencentrum-shopping doen. Genre: "ik ga in examencentrum X, want daar zijn ze blijkbaar zo streng ni" ....
Ja, dat had ik ook liever gezien. Ik denk niet dat de ruchtbaarheid vanuit de GOCA-hoek komt ;D
Anderzijds denk ik dat vele kandidaten niet op de hoogte zijn dat ze mogen shoppen.
-
Lijkt me niet simpel om dat éénduidig correct in het juiste vakje te plaatsen allemaal.
Ik gaf inderdaad maar een eerste benadering, de parameters zouden nog nader bijgesteld moeten worden.
-
Een inspecteur met de examinator meesturen, die alles aandachtig meevolgt ? Die nadien ook het resultatenblad opvraagt, en de examinator bevraagt over waarom hij welke beoordelingen gegeven heeft.
Daarmee zou je kunnen verhelpen aan de hiaten inzake beroepsbekwaamheid van de examinator, maar niet aan zijn ingesteldheid. Want een examinator gaat uiteraard extra zijn best doen als hij weet dat er een inspecteur meerijdt. Veeleer zou er iemand die de examinator niet kent, maar in staat is om hem te beoordelen, als een vermeende kandidaat een examen moeten afleggen.
-
Daarmee zou je kunnen verhelpen aan de hiaten inzake beroepsbekwaamheid van de examinator, maar niet aan zijn ingesteldheid. Want een examinator gaat uiteraard extra zijn best doen als hij weet dat er een inspecteur meerijdt. Veeleer zou er iemand die de examinator niet kent, maar in staat is om hem te beoordelen, als een vermeende kandidaat een examen moeten afleggen.
Zoals ze wel 's bij de veiligheidsdiensten op de luchthaven doen, bedoel je ? 1 nep-passagier die verboden spullen bij heeft, om na te gaan of hij door de veiligheidscontroles geraakt of niet.
Hmmm .... ik geef toe, ik heb er ook al aan gedacht. Maar ik bots toch op een paar klein praktische probleempjes. De kandidaten zijn meestal jongeren, of twintigers. Een enkele uitzondering niet te na gesproken natuurlijk. Dan moet je behalve de geheime inspecteur (die de zogezegd de rol van begeleider speelt), ook nog een kandidaat-jongere in het bezit van een nep-vrb, zogezegd sedert minder dan 3 jaar geslaagd in zijn theorie ... mee in het complot betrekken. Zoniet, is de geheime inspectie al bij voorbaat verraden. Als er anders een veertiger staat die examen komt doen, is de examinator natuurlijk ook op z'n hoede. Het moest maar 's een inspectierit zijn ....
Daarnaast, zou je dan al véél verschillende inspecteurs moeten hebben. Eénmaal een inspecteur zich bekendgemaakt heeft, is zijn gezicht uiteraard bekend. Een tweede keer, kan hij zich dan niet meer in hetzelfde examencentrum aanbieden zonder dat hij op voorhand herkend wordt.
En verder herhaal ik nog 's dat ikzelf eerder huiver bij "examinatoren-die-alles-volgens-'t-boekske-doen". Je zal zo iemand nav een inspectie hoogstwaarschijnlijk niet kunnen betrappen op fouten, .... alles is immers prima volgens 't boekje verlopen. Maar of zo iemand ook wéét waarmee hij bezig is .....
-
Waar ik het moeilijk mee heb (maar ik besef dat dit louter persoonlijk is) zijn de examinatoren die voordien rijschoollesgever waren, en geen andere motivatie hadden om examinator te worden dan dat ze het avond- en weekendwerk beu waren.
Ik kan me voorstellen dat ik een aantal jaren in een garage auto's zou nakijken en gebreken verhelpen, maar niet dat ik dan plots in een keuringsstation auto's zou nakijken en in plaats van de gebreken te verhelpen gaatjes in een kaart zou knippen. Dat laatste zou me geen voldoening geven.
Ik kan me voorstellen dat ik mensen het autorijden zou aanleren, ze gerust zou stellen en zelfvertrouwen zou geven, maar niet dat ik als examinator stiekem tekortkomingen zou noteren en achteraf zeggen dat ze niet geslaagd zijn. Ook dat laatste zou me geen voldoening geven.
-
Dat laatste zou me geen voldoening geven.
Inderdaad, bij mij ook niet. Dat is een persoonlijk aanvoelen en we weten niet zeker hoe een examinator daar zelf over denkt. Nochtans denk ik dat je voldoening kunt vinden wanneer je je werk ter harte neemt.
een vermeende kandidaat
Rijschoolinstructeurs kunnen (anoniem) een schat aan informatie geven.
Waar het in wezen om draait, is wanneer er immense verschillen zijn in de slaagpercentages dat men dat moet onderzoeken per examencentrum en per examinator.
Aan de leerling-kandidaten die zich aanbieden, zal het waarschijnlijk niet liggen.
Wanneer een examencentrum veel lagere slaagpercentages heeft dan het gemiddelde, is er iets mis.
Wanneer een examinator veel lagere slaagpercentages heeft dan zijn naaste collega's, is er iets mis.
GOCA zou eerst best zelf intern onderzoek moeten doen.
En bovendien kunnen ze een vragenlijst geven aan elke geslaagde kandidaat om een beter beeld te krijgen.
-
Ik van mijn kant, besef dat het uiteraard ook persoonlijk is. Het idee dat een voormalig lesgever iemand is die het avond- en weekendwerk beu is en dan maar compleet gedemotiveerd als examinator aan de slag gaat, klopt naar mijn mening niet.
Ja, om eerlijk te zijn : ik krijg zo iemand héél graag. Ten eerste, heeft zo iemand jarenlange ervaring in het lesgeven zelf. Hij weet als geen ander welke weg de leerling afgelegd heeft vooraleer hij aan dé grote dag van de waarheid staat. Je krijgt iemand van achter in de lesauto die de kandidaat doorgaans meteen geruststelt. Er is géén al te kille sfeer tijdens de examenrit, hoewel hij wél alles gezien heeft. Iemand die het geheel bekijkt, en géén zwart-wit denker.
Met dat laatste bedoel ik dan: iemand die een fout ziet, maar daarbij verder kijkt dan z'n neus lang is. Hoe ernstig is deze fout NU, op DIT moment ? Gebeurt het 1x, of vaker ? Is het NU, op DIT moment storend geweest (of eerder gevaarlijk) ? Allemaal elementen die meespelen in de beoordeling van de fout. Gaande van: ok, dit is een klein foutje die de leerling uit zenuwachtigheid gemaakt heeft, tot een beoordeling voorbehoud, ..... of erger naarmate de ernst van dezelfde fout.
Concreet voorbeeldje: Leerling geeft 's aan het begin van een examenrit geen richting aan, vooraleer hij omheen een geparkeerd voertuig rijdt. Hij heeft verder wél goed gekeken, de beweging vlot, correct en veilig gemaakt. De fout overkomt de leerling welgeteld die 1e keer, op een moment dat er verder niemand in de buurt is. Verder geeft hij voor de rest van de examenrit steeds correct en tijdig richting aan. Wees maar zeker dat zo'n examinator het écht wel gezien heeft, maar dan niet onnodig met een bazooka op een mug zal schieten. Doet diezelfde leerling dat wel vaker ? En is het dan louter hinderlijk voor mede-weggebruikers, of creërt de leerling verwarring en aldus een gevaar ? Allemaal factoren die een rol spelen in de beoordeling van dezelfde fout. De "streepjezetter-die-alles-volgens-het-boekje-doet" gaat hier bvb al véél minder onderscheid in maken. Fout ... is dan fout. En je zal die laatste niet kunnen betrappen op een fout: de examinator heeft immers het vademecum perfect gevolgd.
Ook is de feedback na de examenrit vaak véél gestructureerder en duidelijker naar de leerling toe. De leerling krijgt te horen wat er fout was, waarom een bepaalde fout hem zo zwaar werd aangerekend, en wat hij daar dan wél had moeten doen. Anderen sommen wel de fouten op, that 's it, en verder aanzien ze het lesgeven niet als hun taak. Strikt genomen klopt dat laatste natuurlijk, maar het maakt de feedback er m.i. minder waardevol door. De eerlijkheid gebiedt mij evenwel te zeggen dat een ontgoochelde leerling vaak minder dan de helft van de uitleg gehoord heeft. Laat staan begrepen ......
Nu, als het je een troost mag zijn. Huidige lesgevers die een job als examinator ambiëren, kunnen die ambities maar beter bijschaven. Lesgevers worden systematisch geweerd bij sollicitatie.
-
Lesgevers worden systematisch geweerd bij sollicitatie.
Weet jij iets meer? Vertel eens.
-
Het was toch al jarenlang de rijschool-sector een doorn in het oog dat er tijd en energie gestoken werd in het opleiden, en nadien aanwerven van lesgevers. Wanneer die lesgevers dan écht begonnen mee te draaien, en een aantal jaartjes ervaring hadden, maakten er nogal wat de overstap naar de functie van examinator. Géén avondwerk meer, géén weekendwerk meer, en mss ook interessantere loonsvoorwaarden.
Het was een soort van "gemakkelijke" oplossing. De selectieprocedure was relatief simpel. Het volstond vaak al dat examinatoren zich al 's links of rechts tegen lesgevers lieten ontvallen dat er weldra een vacature zou vrijkomen, om een aantal spontane sollicitaties van lesgevers te krijgen. De hoofdexaminator kende z'n volk. Hij had de sollicitant(en) immers al wel 's ontmoet tijdens praktijkexamens.
Er kwam dus wat gemor van de rijscholen. Het was immers frustrerend dat ze zoveel tijd en energie gestoken hadden in opleiding, en jaarlijkse bijscholingen van hun lesgevers, terwijl GOCA nadien moeiteloos aan de haal ging met een aantal van hun beste werkkrachten. Het kwam zodoende tot een soort gentlemen's-agreement, dat GOCA dat niet langer zou doen. GOCA zou niet langer spontaan examinatoren recruteren onder de lesgevers die bij hen over de vloer komen.
Ik ga 's kijken of ik er online nog iets van kan terugvinden, maar ik betwijfel het.
-
Dat verwondert mij. Er is onlangs te Kontich nog een nieuwe stagiair begonnen die ex-(VAB)lesgever was...
Ex lesgevers zijn meestal de besten.
Flauw van de rijschool sector, ze moeten dan maar betere voorwaarden geven als ze hun mensen willen houden. De markt is vrij en ik heb het niet zo voor geheime afspraken (gentlement agreements).
-
Ik vind er niet meteen iets online van terug, maar ik blijf nog even zoeken.
Mss zit ik er naast, en houdt 't eerder in, dat GOCA niet zélf actief op zoek gaat bij de lesgevers, maar is er tezelfdertijd niks of niemand die haar kan beletten om een sollicitatie van een lesgever desondanks toch mee te weerhouden. Ik blijf nog ff zoeken, maar ik vrees dat er online niet veel te vinden gaat zijn. Openlijk toegeven dat lesgevers geweerd worden = discriminatie weet je wel.
-
een vermeende kandidaat
Rijschoolinstructeurs kunnen (anoniem) een schat aan informatie geven.
Waarbij we niet mogen vergeten om ons, telkens een kandidaat terecht als niet geslaagd beschouwd wordt, eerlijkheidshalve de vraag te stellen: "Wie heeft er niets van gebakken? De instructeur, de leerling, of beiden?"
-
maar niet dat ik als examinator stiekem tekortkomingen zou noteren en achteraf zeggen dat ze niet geslaagd zijn. Ook dat laatste zou me geen voldoening geven.
Natuurlijk heeft een examinator het liever dat hij goed nieuws kan brengen aan de kandidaat: "Proficiat, u bent geslaagd".
Maar draai of keer het hoe je wil. Een rijbewijs al of niet toekennen, is en blijft nog altijd een erg gewetensvolle beslissing die de examinator moet nemen. Een buis moeten uitdelen, heeft voor de kandidaat vaak zware (financiële) gevolgen. Te beginnen met de 36 euro examenretributie. Daarbovenop nog desgevallend de examenbegeleiding in de rijschool, of de begeleider die zich een halve dag moet vrijmaken. Mogelijks nog een job die aan de kandidaat z'n neus voorbijgaat bij gebreke aan dat rijbewijs enz.
Daartegenover staat dan uiteraard dat het wél toekennen ook weer geenszins lichtzinnig mag gebeuren. Geen enkele examinator zit erop te wachten om maandagochtend in de krant te moeten lezen dat de kandidaat die hij vrijdag nog een rijbewijs toekende, zaterdagnacht omgekomen is bij een zwaar verkeersongeval....
-
Waarbij we niet mogen vergeten om ons, telkens een kandidaat terecht als niet geslaagd beschouwd wordt, eerlijkheidshalve de vraag te stellen: "Wie heeft er niets van gebakken? De instructeur, de leerling, of beiden?"
Huh ?
Ik denk dat ik je ff niet goed begrijp. Hoe kan een leerling die goed gereden heeft terecht mislukken ? Ofwel heeft de leerling goed (genoeg) gereden, en was de buis om 1 of andere reden onterecht. Niet ? Of mis ik wat ?
Ja, op 1 of andere manier is de boodschap dan niet goed genoeg overgekomen, en kan 't geen kwaad om wat zelfkritisch te worden, althans als je 'm zelf les gegeven hebt (°). "Waarom is m'n boodschap déze keer, bij déze leerling niet goed genoeg aangekomen ? ". Maar op een gezonde manier, welteverstaan.
(°) soms komen leerlingen voor een evaluatieles, en wil de leerling ondanks een ontradend advies met alle geweld examen gaan doen.
-
Waarbij we niet mogen vergeten om ons, telkens een kandidaat terecht als niet geslaagd beschouwd wordt, eerlijkheidshalve de vraag te stellen: "Wie heeft er niets van gebakken? De instructeur, de leerling, of beiden?"
Huh ?
Ik denk dat ik je ff niet goed begrijp. Hoe kan een leerling die goed gereden heeft terecht mislukken ? Ofwel heeft de leerling goed (genoeg) gereden, en was de buis om 1 of andere reden onterecht. Niet ? Of mis ik wat ?
Ja, op 1 of andere manier is de boodschap dan niet goed genoeg overgekomen, en kan 't geen kwaad om wat zelfkritisch te worden, althans als je 'm zelf les gegeven hebt (°). "Waarom is m'n boodschap déze keer, bij déze leerling niet goed genoeg aangekomen ? ". Maar op een gezonde manier, welteverstaan.
(°) soms komen leerlingen voor een evaluatieles, en wil de leerling ondanks een ontradend advies met alle geweld examen gaan doen.
Ik bedoel het volgende. Destijds zijn wij met onze hond naar de hondenschool geweest. De cursus werd afgesloten met een examen, en de examinator zei: "Uw hond is gebuisd". "Neen," zei ik, "niet onze hond, maar wij zijn gebuisd; want wij zijn er niet in geslaagd om hem, buiten de oefeningen in de hondenschool, voldoende voor te bereiden op het examen".
Ik ga ervan uit dat de meeste rijschoolinstructeurs degelijke lesgevers zijn, en het niet aan hen ligt als er een leerling niet slaagt. Maar je kan wel eens een leerling hebben die het extra moeilijk heeft om te leren rijden. En als die mislukt, zou ik mij als instructeur toch afvragen: "Heb ik geen techniek over het hoofd gezien die ik in dit geval had kunnen aanwenden om het te doen doordringen?"
Je zult ze ook nog wel kennen, die leraars uit de middelbare school die zichzelf nooit in vraag stelden, ook al hadden ze bar slecht les gegeven. Zo een exemplaar zei me ooit: "Als een vader komt vragen waarom zijn zoon zo weinig punten heeft, zou ik eigenlijk alleen maar kunnen antwoorden dat elke boer wel eens slecht zaad heeft".
-
Een beetje vergelijkbaar met een sportcoach, met dat verschil dat hij zijn beste leerlingen kan inzetten. :)
Is het succes te danken aan de coach, de leerling of beiden? En wat was de invloed van de scheidsrechter?
-
Waarom "poolen" ze de examinatoren niet tussen verschillende examencentra :?:
-
Waarom "poolen" ze de examinatoren niet tussen verschillende examencentra :?:
Niet moeilijk: elke examinator wil zo dicht mogelijk bij huis kunnen werken.
Ergens ook begrijpelijk: een examinator van Hasselt naar Oostende sturen is niet zo voor de hand liggend.
-
Waarom "poolen" ze de examinatoren niet tussen verschillende examencentra :?:
Niet moeilijk: elke examinator wil zo dicht mogelijk bij huis kunnen werken.
Ergens ook begrijpelijk: een examinator van Hasselt naar Oostende sturen is niet zo voor de hand liggend.
Een beperkte mobiliteit kan ook, van Alken naar Bree of Geel is nog geen ramp. Het hangt er natuurlijk van af waar die examinator woont. Hetzelfde voor een examinator die bv. in Mechelen woont. Kontich, Deurne, Heverlee, St. Niklaas zijn geen abnormale verplaatsingen. Als de examinator tweetalig is kan daar nog Schaarbeek bij.
-
Er zijn er enkelen die hoppen maar de meerderheid heeft z'n vaste stek.
-
Waarom "poolen" ze de examinatoren niet tussen verschillende examencentra :?:
Deels gebeurt dat wel, hoor. Ik heb in Deurne al gezichten gezien die je even later weer in Kontich tegenkomt.
-
Waarom "poolen" ze de examinatoren niet tussen verschillende examencentra :?:
Niet moeilijk: elke examinator wil zo dicht mogelijk bij huis kunnen werken.
Ergens ook begrijpelijk: een examinator van Hasselt naar Oostende sturen is niet zo voor de hand liggend.
Een beperkte mobiliteit kan ook, van Alken naar Bree of Geel is nog geen ramp. Het hangt er natuurlijk van af waar die examinator woont. Hetzelfde voor een examinator die bv. in Mechelen woont. Kontich, Deurne, Heverlee, St. Niklaas zijn geen abnormale verplaatsingen. Als de examinator tweetalig is kan daar nog Schaarbeek bij.
Deurne naar Heverlee? Een uur
St. Niklaas naar Deurne? zal niet veel minder dan een uur zijn.
Deurne naar Schaarbeek? ook minstens een uur.
Heverlee naar St. Niklaas? We gaan dat voor de lol 's morgens doen.
Nu ja met een bedrijfswagen en dito tankkaart en als de uren vanaf thuis mogen meetellen peanuts.
-
Waarom "poolen" ze de examinatoren niet tussen verschillende examencentra :?:
Niet moeilijk: elke examinator wil zo dicht mogelijk bij huis kunnen werken.
Ergens ook begrijpelijk: een examinator van Hasselt naar Oostende sturen is niet zo voor de hand liggend.
Een beperkte mobiliteit kan ook, van Alken naar Bree of Geel is nog geen ramp. Het hangt er natuurlijk van af waar die examinator woont. Hetzelfde voor een examinator die bv. in Mechelen woont. Kontich, Deurne, Heverlee, St. Niklaas zijn geen abnormale verplaatsingen. Als de examinator tweetalig is kan daar nog Schaarbeek bij.
Deurne naar Heverlee? Een uur
St. Niklaas naar Deurne? zal niet veel minder dan een uur zijn.
Deurne naar Schaarbeek? ook minstens een uur.
Heverlee naar St. Niklaas? We gaan dat voor de lol 's morgens doen.
Nu ja met een bedrijfswagen en dito tankkaart en als de uren vanaf thuis mogen meetellen peanuts.
Waar mag je de uren van thuis nog meetellen? Dat is al geruime tijd verleden tijd, behalve bij misschien wat semi-overheidsbedrijven.
In 2002 deed ik veldwerk in Nieuwpoort in volle zomer. Om maximaal te profiteren van het goede weer en de lange dagen reed ik 's morgens heel vroeg door. Voor 8 u kwam ik al in Nieuwpoort aan vanuit Mechelen. Ik werkte daar door tot ongeveer 21:00 's avonds. Dat geeft dus meer dan 12 u per dag. Voor de firma waren dat 8u gewerkt, rijtijd werd niet meegerekend. Als ik aan mijn bureau had gewerkt was het 5 min met de fiets! Vergeet het maar, die gereden tijd als werkuren.
Waar ik nu werk verwacht men dat je zelfs uitprikt als je een stuk chocola of een flesje water uit de automaat gaat halen.
-
Bijna alle techniekers werken vanaf thuis tenzij ze 's morgens een keer op de zaak moeten zijn.
Maar de trend is dat men wil vanaf de eerste klant, compensatie is dan een grotere kilometer vergoeding (met de wagen van de zaak)